Vandebosch: ‘Dit is een droom die uitkomt’

Het contrast bij de medaillewinnaars na het BK voor beloften was groot. Aan de ene kant van de interviewtent een dolgelukkige Toon Vandebosch en Jelle Camps, een paar meter verder vocht Niels Vandeputte tegen de tranen. 

Een mooie moment na het BK voor beloften. Een geëmotioneerde Victor Vandebosch valt in de interviewtent aan de finish met tranen in de ogen zijn broer Toon in de armen. “Dit is voor ons een hele speciale overwinning”, aldus Vandebosch “Hij doet meer voor mij dan voor zichzelf en voor hem voelt dit ook als een overwinning aan.”

“Voor mezelf schieten woorden te kort. Dit is echt een droom die uitkomt. De laatste jaren waren echt slecht, bovendien kreeg ik vorige zomer klierkoorts. Dan hebben we in samenspraak met mijn trainer beslist om toe te werken naar de kampioenschappen en geen rekening te houden met de andere crossen. Dat werk heeft vandaag geloond.”

In de slotronde werd het echter nog even spannend met de opkomende Vandeputte in de achtergrond. “In het zand heb ik me vandaag kapot gereden, waardoor ik in de laatste rondes echt à bloc zat. Op het einde was Vandeputte zeker sterker, dat is een punt waar ik de komende jaren nog aan moet werken. Het was eigenlijk de bedoeling om het de eerste rondes rustig aan te doen, maar plots had ik een gaatje en dan rij je gewoon door.”

Vandeputte: ‘Grootste ontgoocheling’

Niels Vandeputte was ontroostbaar na zijn tweede plaats, op het podium weende de beloften van Alpecin-Fenix tranen met tuiten. “Ik vind het niet erg om het BK te verliezen als ik niet de beste ben, maar nu had ik pech in de eerste ronde en kwam ik in de laatste ronde nog zo dicht bij de titel. Straks rijdt Toon een heel jaar in die Belgische trui, dat doet gewoon pijn.”

“In de openingsfase verliep het nochtans goed. Samen met Toon had ik een kleine voorsprong, maar toen vloog op de schuine kant mijn ketting eraf. Ik kreeg het euvel niet meteen hersteld en verloor veel tijd. Op dat moment had ik nog niet het gevoel dat de wedstrijd verloren was, want ik voelde mij goed. En dan strand je uiteindelijk op één seconde van de overwinning. Geraakte ik tot in zijn wiel, dan had ik hem in de sprint misschien nog geklopt. In het verleden heb ik al vaker een sterke sprint gereden na een zware cross.”

Twee jaar geleden verloor Vandeputte in Koksijde al het BK voor junioren op een pijnlijke manier. “Maar dit is toch de grootste ontgoocheling. Een titel bij de beloften betekent toch net iets meer. Ik was de enige belofte die dit seizoen al iets gewonnen had, ik sta het hoogste op de UCI-ranking. Dan verdien je die titel. Rij ik deze wedstrijd in mijn dromen nog 1.000 keer, dan win ik 1.000 keer. Daar ben je echter niets mee.”

Camps: ‘Wist dat ik dit in mij had’

Met Jelle Camps stond er zondag een tweede belofte van Pauwels Sauzen-Bingoal op het podium. “Voor andere mensen is dit misschien een verrassing, maar ik wist dat ik dit nog in mij had. Net zoals in Koksijde, waar ik al op het podium stond, hoopte ik op een goede dag en dat is uitgekomen.”

Camps speelde in Antwerpen perfect het ploegenspel. “Op het moment dat Toon vertrok, zat ik in tweede positie. Dan maak je keuzes. Misschien kon ik nog een tijdje mee met Toon, maar ik wilde geen risico’s nemen. Hij is uiteindelijk de verdiende winnaar. Zelf hoop ik nu mijn kans te krijgen in wereldbekers en op het WK.”